برای تو می نویسم زمانی که داغ نبودنت زندگی ام را به آتش کشیده است...

تنها آرزویم مرگ است هنگامی که نبودنت را باور کرده ام...

دنیا را نمیخواهم

زندگی ام را نمی خواهم ...

حال که جرمم دوست داشتن است و متهم به زندگی ام

خاطراتت تنها امید زیستن برای من است...

میبینی نفس هایم را که چه تلاشی برای حبس ماندن در سینه میکنند؟

باا اینکه نبودنت

رفتنت آتشم زده

اما از خدا فقط و فقط خوشبختی ات را میخوام

لبخندت را می خواهم

رفتم   رفتی    رفت....

گنجشکی به خدا گفت :

لانه کوچکی داشتم،آرامگاه خستگی ام سر پناه بی کسی ام بود طوفان تو آن را از من گرفت آخر من کجای دنیای تو را گرفته بودم؟

خداوند گفت :ماری در راه لانه ات بود ، تو در خواب بودی باد را گفتم لانه ات را واژگون کند ،آنگاه تو از کمین مار پر گشودی چه بسیار بلاها ،که از تو به واسطه محبتم دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی...

بدون هیچ شرحی

اسم زیارت که آقا که می آید همه آماده می شوند یکدل و بارانی.

دست های با سخاوتشان را بر سینه های لبریز از محبت حسین(ع)می زنند و زیر باران رحمت می شکنند و می بالند.

در این بارش مستمر باران رحمت الهی هیچ غباری بر دلها نمی ماند و ازپی این باران ،رنگین کمان معرفت بین دلها تا خدا پل می زنند. 

سرزمین عشق...

میعادگاه عاشقان...

تپش قلب...

سکوت مطلق...

بین الحرمین...

وکافیست با پای دل بروی

وآنگاه است که می بینی در آغوش خدایی...